Kıymet bilmezlere laf anlatmaya çalışmayın arkiler…

Kıymetinizi bilmemek için diretenleri olduğu yerde bırakın ve özgür yürüyüşünüze devam edin. Hayatınızda tek nefesinizi bile kıymet bilmezler için harcamayın arkilerim. Kıymet bilmeyen bir insanla aynı yolda yürüyemezsiniz. Kimseye kendi kıymetinizi zorla bildiremezsiniz bu bir görgü meselesidir. Kültür meselesidir. Herkes herkesin dengi değil malesef gerçek olan bu…
Toplumda parasıyla varolmaya çalışıyormuş gibi görünenlere artık kızamıyorum. O da bir seviye ölçütü ve bir seviye ölçütü mutlaka lazım. Yoksa düşük kültür tarafından harcandığınızla kalırsınız.
Ama ben yine de kendi hayatımda başarının ve iyiliğin gerçek ölçütü olarak parayı ve ihtişamı kullanmayı reddediyorum. İyi olmak için zengin olmak bir şart değil. Ama bu çok da önemli bir şey.
Ben yüz liralık çadırımla ilk sefer aşağılandığımda daha hayatının baharında bir kampçıydım 66 liraya bir kamp çadırı edinmiştim ve o çadırla çok mutluydum. Birileri zorla yüz bin liralık bir karavana ihtiyacım olduğu fikrini kafama koydu. Ben de kendime yüz bin lirası olanların bile yapamayacağı özel bir karavan yaptım ve böylesi bir karavan kullanmanın hazzına vardım. Ama bu karavanım hayatımda yaşadığım bazı olayların kurbanı oldu ve Şizofren oldum ben de. Evet ben bir deliyim çünkü kendi Dünya’mda yaşıyorum. Ama Kişiliğini ve Karakterini sorgulamanız gerekenler benim deliliğimi kötüye kullananlar ben değilim arkiler… Çevremde neler döndüğünü anladığımda zaten işleri düzeltemeyecek bir noktaya gelmiştim. Ortada bir hadise olmamasına rağmen sadece hayali bir iftira ile suçlandım. Bazı arkadaşlarıma benim için Adam değilmişim dedirtirdiler. Benim gibi dünyalar tatlısı bir kampçı dost için arkasından insanlara bunu dedirttirebilen bir kötücül zekanın önünde iyi niyetli bir dost olarak şapka çıkartıyorum arkilerim.
Ben bu seviyede bir dedikoduculukla baş edemem, Edemedim de. Nihayetinde ben de bir deli oldum. Ama deli olduktan sonra her şey de hızla düzelmeye başladı. Deli olup modern dünyadan vazgeçip bir köşeye çekilemedim bir türlü. Yaşamak varolmak mücadele etmek zorundaydım. Çalışmazsam karnımı doyurabilecek bir kimsem yoktu. Deli olup da hayatı bir kenarıya itemedim. Aslında ben bunu yapmıştım ama doktorlarım her seferinde beni geri getirdiler. Sonuçta Psikiyatristlerimin olumlu çabası, bana destek olan ablam ve ailem sayesinde bugünlere kadar geldik arkiler.
Bu günden sonra ne olabileceğini inanın ben de hiç bilmiyorum. Ama ben karakterli, dürüst ve açıksözlü bir deliyim. Her şeyi hiç yalansız özgürce konuştum. Ve özgür olduğuna inandığım bu platforma kampçılık hayatımda ulaştığım pekçok şeyi gömüyorum. Umarım ihtiyacı olacak birilerinin bir gün işine yarar ümidindeyim arkiler…

Bu yazı 15/01/2026 Tarihinde özgür bir platform olan Gezenbilir’de yayınlandı. Kampçılık ve öğretmenlik hayatımda ulaştığım pek çok değerli şeyi bu site içerisine gömdüm. Umarım bir gün ihtiyacı olanlara ışık olur görüş ve düşüncelerim.