Yazar: Yucelgunduz

Kendi çapinda bir gezgin...

İki gün arka arkaya Gölbaşı…

Pazartesi ve Salı günleri Karbeyaz’la (Albea) Gölbaşı’na gittim ve döndüm. Aracım yaklaşık 500TL yaktı her bir günde. Yaklaşık KM:200

Gölbaşı’nda Baldudak Ortaokulunda Teknoloji ve Tasarım Maarif Modeli eğitimi aldık. Sabah çok erken kalkıp yollara düştüm ama çok şükür iki günü sorunsuz bir şekilde geçirdik. Karbeyaz’ın bundaki payı büyük.

Bundan sonra pekçok geziyi Karbeyaz ile Öğretmenevi, Otel, Pansiyon gibi yerlerde kalarak gerçekleştirmeye kararlıyım.

Dalgalandım da duruldum…

Arkiler senelerce hem motosikletle hem de araç ve karavanlarımla pekçok geziler yaptıktan sonra, ben de karavanımı bana uygun bir kamp alanına park edip kampçılığımın tadını bu kampta çıkarmaya başladım.

Ben bir insanım, insan olmanın gereği olarak her şeyin çok güzel olabileceğine inanıyorum. İftira ile karalamaya çalışan gereksiz insanlar beni çok üzdüler ama sonuçta bunlarla da bana bir şey yapamayacakları ortaya çıktı arkadaşlar.

Bundan sonra ben de kamp hayatımı bireysel olarak yaşayıp, Mutluluğun tadını böyle çıkarmaya karar verdim. Çok sevdiğim kitaplarım ise zaten her yerde benimle beraberler.

Dostlarım varlar ama herkesle de aramda güvenli bir mesafe var. Kimsenin şımarıklığına katlanmak zorunda değilim.

Hayatımın her dakikasını ve saniyesini istediğim gibi özgür yaşadım. Eğer isteğim gezmek olsaydı bunun da bir yolunu bulurdum. İstediğim mutlu olduğum sabit kampımda keyfimi geçmektir.

Bir dileğim…

Arkadaşlar şu devirde hala ısrarla herkesin arzu ettiği biçimde yaşayabileceğini anlamak istemeyen insanlık seviyesindeki kör cahiller benim için bir kayıp değiller. Bu insanlık seviyesinin insanları ile birarada bulunmak için can atıyor değilim. Dolayısıyla bu insanlar bana göre benden ne kadar uzak olurlarsa benim için daha iyidir. Kendi insanlık seviyesindeki gruplara geçebilirler. Benimle kalanlar da şunu çok iyi bilsin, Ben Kampçı ve Karavancı Yücel Hoca’yım. Canım nasıl isterse öyle yaşıyorum ve buna da halen devam ediyorum…

Yeni bir Öğretim Yılına Başlarken…

Bir yazı daha devirdik arkiler. Bu yaz Angara’dan dışarı hiç çıkmadığım bir yaz oldu. Demek ki ben gezmeden de mutlu olabiliyormuşum bazı şartlar yerine geldiğinde. Bunu görmek güzel çünkü hayatımın üçte biri kah bir otomobille kah motosiklet tepesinde oradan oraya deli danalar gibi gezmekle geçti. Güzeldi bu da ama belli bir yerde olmanın ve o yerde rahat etmenin güzelliği de ayrı bir güzellik. İşte AYAŞ bu aradığım güzel ortamı bana güzel doğasıyla sunan harika bir kent. Ayaş’tan önceki hayatımda sıkıntı duyduğum pekçok sorunum AYAŞ’ta çözüldü. Artık geniş ve rahat bir evde oturuyorum mesela…

Karavancılığımı artık görece tek başıma ve kendi seçtiğim kampingde yapıyorum ve bundan da mutluyum açıkçası. İlle gezmem gerekiyor ‘muş’ gibi bir kabullenişim yok benim. Ben beni ne mutlu edecekse onu yaparım. Kalmak mutlu ediyorsa kalarak da vaktimi değerlendirebiliyorum. İnsanın karşısına sağlık sorunları çıktığında bütün planlar değişiyor. Benim de karşılaştığım Şizofreni belası nedeniyle artık uzaklara sürmem ve belli bir süre uzaklarda yaşayabilmem de zor görünüyor. Olsun ben hayatı yakalayabildiğim güzellikleri ile kabullenip yaşamayı seven birisiyim. Hiç gezemeyecek olsam bile ben bunun içinde yine kendime bir güzellik yaratır, Mutlu olmayı yine başarırım.

Bir yaz bitti. Tüm öğretmen arkadaşlarıma iyi bir eğitim öğretim yılı diliyorum. Bu yıla başlarken yine ve yeniden kendimi hayatta yapamadığım ve olamadığım her şey için bir kez daha affediyorum.

Güzel bir yıl geçirmemiz dileğiyle, SEVGİLERLEE!