Ben benim kimse gibi düşünmek, olmak veya yaşamak zorunda değilim. Canım bunu yapmak istemiyorken zorla bir yerlere gitmeye kendimi zorlamıyorum. İçimden ne gelirse onu yaparak yaşıyorum. Bana her gün 15-20dk dışarda yürümek yetiyor gezinti olarak. Uzaklara olan özlemimi internetten yararlanarak gideriyorum. Böylesi çok daha ucuz ve kolay.
Kendime yakın yerlere gezebilmek için bir ESCOOTER aldım. Bundan sonra karavancı da değil escooterci olabilirim. Karavanlara ve karavancılığığa olan ilgim ve sevgim yine de devam ediyor. Ama bu işi yaşadığım yer yakınlarında yapıp mutlu olacağım modeller beni daha çok mutlu edecek. Uzaklar benim hedefim değil. Zaten sağlığım da uzaklara sürmeye elvermiyor.
Gençliğimde ben de özellikle de motosikletimle Moto-Solo çok gezdim. Türkiye’deki kampların çoğunda bulundum. Yaşanmışlıklarım bana yetti. Bir daha ancak canım ne zaman isterse gider yine görürüm. Şu anda bir yerlere gidesim yok.
İnsan için her şey ekonomi ile alakalı biraz da. Çok zengin bir tip karavancı değilim. Halk tipi bir insan nasıl mutlu olabilirse en ekonomik şekilde yaşamaya çalışıyorum. Bana yakın yerlerde mutlu olabilmek benim için önemli bir erdem.
Yine de gezebilen dostlarımın paylaşımlarını okumak ve fotoğraflarını görmek beni neredeyse kendim gezmiş gibi mutlu eder. Bu yönden şanslıyım. Elimde geniş bant internet ve YOUTUBE gibi paylaşımın çok olduğu siteler var.
Gençliğimde dostlarımla da kamp yaptım ve güzel anılarım var fakat artık sadece çok yakın bazı dostlarımla kamp yapıyorum. Kamp yapan insanları biraraya getirmek gibi heveslerimi anlamsız saldırılar yapan insanlar çok kırdılar. Ve bunlar yüzünden ziyadesiyle üzüldüm özel hayatımda. Oysa herkesin dost olabileceğinden başka bir görüşüm olduğu da yok.
Sonuç olarak ben kimse gibi değilim, kimse gibi olmak zorunda da değilim. Ben kendi kulvarımda ve yolumda giden özgür bir insanım.
Pirikamp 