Kadim kültürümüzden getirdiğimiz olumlu özelliklerimizin neden farkına varamıyoruz?

Arkadaşlar,

Yurtdışına hiç çıkmamış ve belki de çıkmayacak biriyim. Yurtdışındaki kamplar ve durumları üzerine konuşmak bu yüzden bana düşmez.

Ancak ben Faruk Haksal’ın kitabını okurken derin bir yabancı hayranlığı içerisinde olduğunu ve kendi kültürünü de aşağı gördüğünü gördüm.

Ben bu ülkede yaşayan ve gezen bir insanım. Yurtdışına çıksam bile yurtdışı benim gerçeğim değildir. Benim gerçeğim benim ülkem ve benim insanımdır.

Karavancılığımda da bu düsturu devam ettiriyorum. Bazı kamplarda yabancılarla yanyana geliyoruz ve kendilerine bol bol good morning diyoruz.

Kitap ayrıca kampta yaşayan insanları da aşağı görüyor. İlle de gezecekmiş, b..k var sanki. Anlamsız…

Hayat siz ne istiyorsanız odur. Sadece bir kampta kendinizi mutlu hissediyorsanız bu tür yabancı hayranlarına kapılmayın. Hayatta neyi mutluluk kaynağı olarak görürseniz sizin için mutluluk oradadır.

Yine de Faruk Haksal’ın Sanki isimli kitabı güzel ve okunmaya değer bir kitap. Yabancı hayranlığına kapılmamak ve kendi kültürünü aşağılamamak kaydıyla…