Kategori: Karavancilik yasami urunler ve ipuclari

Bizim hobimizin çok önemli bir boyutu kendimize uygun işletme yani kamp bulabilmekten geçiyor.

Kamplar aslında biz karavancılar için sığınılacak limanlar. Oralarda elektrik, su alma imkanı, Tuvalet ve Duş gibi imkanlar. Hatta pek kullanmasak da yiyecek hazırlama ve bulaşık yıkama yerleri. Çamaşır yıkama imkanı gibi imkanlara kavuşuyoruz.

Bize bu kadar imkanlar sunan kampların da yaşayabilmeleri için belirli ücretleri var. Her kampın ücreti farklı. Kampçılık ücretleri bizim ta kış zamanından hesapladığımız ve bütçemize dahil ettiğimiz giderlerdendir. Eğer kamp temizse ve huzurluysa iyi hizmet veriyorsa Karavancılar olarak bizler de ödediğimiz ücretten memnun ayrılabiliriz.

Bir de malesef internette her şeyin fiyatını sorup, Pahalı pahalı diye kamp yerlerini taşa tutan bir güruh var. Bunlarla en güzeli muhattap olmamaktır. Ben birileri gelip gelip de memnun ayrıldığım bir kampinge fiyatı yüzünden çamur atmaya işi getirecek diye aslında kamp yerlerinin fiyatını hiç konuşmuyorum. Soranlara da internetten sayfalara yönlendiriyorum. Bazılarına laf anlatacak gibi değil. İnternetten size de saygısızlık yapıyorlar bir de. Neymiş efendim kamp yerleri fiyatları bizim yüzümüzden yükseliyormuş. Hadsizliğe bak! Neyse efendim her şeyin bedeli olduğu gibi iyi bir kampın da bedeli var ve bu bedeli ödeyenler hizmeti alıyorlar kısaca.

Bir de düzgün hizmet alamama durumları, aşırı kalabalık, gürültü kirliliği, hijyen problemleri yaşanan yerler de malesef var. Böyle yerleri adres edinmek yerine bir iki gün kalıp ayrılmayı tercih ederiz.

Karavancılığın temeli kampçılıktır ve kampçılık kampsız olmaz. İyi ve çok sayıda kamping işletmelerinin olması her zaman için kampçı ve karavancıların faydasına olacaktır. Ülkemiz malesef bu konuda çok yol katedememiştir. Kampinglerin çoğu daha çok sahil şeridindedir ve birçok ilde kendinizi atıp rahatlayabileceğiniz kampingler yoktur. Bu karavancılığı bence daha zor hale getiriyor. Her ilde siz girmeseniz bile bir kamping bulunması her şeyden önce karavancı için bir güvencedir.

Kampinglerde ayrıca wireless internet hizmeti de önemli bir hizmettir. Kampların çoğunluğu bu hizmeti olması gerektiği gibi vermemektedir. Ayrıca kamplarda kütüphane, kitap okuma salonu ve internet bağlantılı bilgisayar bulunması da çok iyi olur.

Bununla ilgili her kampa bir kütüphane kurabilmek için 2017 yazında bir proje başlatmıştık. Bu konuda çalışmalarımız sürecektir.

Kamp yeri bir eğlence ve dinlence mekanıdır. İyi kampçılığın temeli kamp kültürünün gelişmesidir ama en temel taşı saygıdır. Birbirine saygının olmadığı yerde sıkıntılar baş gösterir.

Tecrübeli kampçılar daha çok gülümsemenin ve selamlaşmanın önemini bilirler. Kamplar birlikte paylaşılan mekanlardır. İnsanların ayrı ayrı yazlıkları olacağına her beldede bir kamp yeri olsa güzellikler paylaşılabilir. Hem kamp yerleri genelde cennet bahçesi gibi yemyeşildirler.

Benim de benimsediğim karavancılık Kamptan kampa gezilen karavancılıktır. Zaten Çekme karavan tipi de bu tarz kampçılığa daha uygundur. Bizler kamp yerine giderken aracımızın ardında karavanımızı çeker, Yerleştiğimizde kamp yerini evi gibi benimser ve yakın çevredeki gezilere arabamızla gideriz. Bu yüzden Kamplar bizim için son derece önemlidir.

Maliyeti nasıl karşıladığımız sorusu zaman zaman sorulur. İki tip gezi var. Kışın yapılan kısa gezileri normal bütçeden karşılıyoruz. Yazın yapacağımız uzun gezimiz için mutlaka kıştan para biriktiriyoruz. Bir tatil fonumuz var ve bizi sıkıntıya sokmayacak kadar bir parayı her ay yaz için oluşturduğumuz fona ekliyoruz. Böylelikle yazın yapacağımız kamp konaklamaları ve uzun gezilerde yakıt için bu fon bize yardımcı oluyor.

Kampçılığı böylece daha uzun süreli ve mesafeli yapabiliyoruz. Ve rahat ediyoruz.

Kıştan eğer bir fon ayrılmazsa kamp ücretleri ve yakıt ücreti yaz bütçesine ağır gelebilir.

Karavanın satın alınmasını bir araç gibi görüp buna göre finansman sağlıyoruz. Karavanın bakım vb masrafları da arabamızla bir yapılıyor.

Geriye web sayfaları gibi önemsiz maliyetler kalıyor bunları da normal bütçemizden sağlıyoruz.

Karavanda da olsak günlük yemek vb giderleri normal bütçeden sağlıyoruz.

Bu şekilde çok zorlanmadan yazları istediğimiz kadar karavan yaşamını deneyimleyebiliyoruz. Ve istediğimiz yerlere gidebiliyoruz.

Karavan yaşamı iyi planlanırsa maliyetin yönetimi zor değil ve uzun sürelerde deneyimlenebilecek bir tatil tarzıdır.

Her konuda planlama önemli olduğu gibi karavancılıkta da aslında durum böyle.

Ben yurtiçi kampçısıyım ve yurtdışına çıkmıyorum. Yurtdışı maliyetleri konusu daha farklı olabilir tabii.

Son zamanlarda medyaya yansıyan şeklinde karavancının yaptığı faaliyetler Alternatif Turizm faaliyeti olarak sıkça anılmaktadır. Hakikaten bazı özellikleri karavancılığı kitle turizminden ayırmaktadır. Ancak kalabalık guruplar için hazırlanan destinasyonlar yerine daha yerel işletmeleri, faaliyetlerde daha çok doğayı tercih etmesiyle elbette karavancılık Alternatif turizme daha fazla yakınlık göstermektedir.

Ancak, İnsani açıdan ele alındığında Karavancı çoğunlukla iğnesine ipliğine kadar kendi düzenini yanında taşır. Yani yanında kurulu bir ev düzeni taşıyan kişidir karavancı…

Karavancının gezileri ve karavancılık macerası aylar sürebileceği gibi konaklama işletmelerinden yararlanmayı gerektirmeyebilmektedir.

Bu bağlamda düşünüldüğünde insan açısından Karavancılık bir turizm faaliyeti değil bir yaşam tarzı ve şeklidir. Ayrıca kampçılık ve karavancılık bir anlayıştır. Alternatif turizm denen her şeyin toplamından daha geniş ve derin bir kültüre dayanmaktadır.

Ben bir karavancı olarak yaşamımın sadece Alternatif turizm türü olarak değerlendirilmesini yeterli bulmuyorum. Bu yazıyı da işte bu fikri açıklamak için kaleme aldım.

Sizler de katıldığınız söyleşi ve verdiğiniz röportajlarda karavancılıktan bir Alternatif turizm türü değil bir yaşam tarzı ve felsefesi olarak bahsederseniz kendimiz hakkında insanlara daha doğru bilgiler vermiş oluruz sanıyorum.

36 yaşındayım. 20’li yaşlarımdan beri kamp yaptım. Belki ondan da öncesindendir karavanlara vurgunluğum.

İlk önce kendi karavanımı yaptım. Adı Çelebi idi. Onunla da çok kamplara katıldım. Sonrasında şimdiki karavanım Piri’yi aldım. İlk sezonunda Bursa-İzmir (Kuzey Ege) hattında ve Kapadokya’da karavanımı kullandım.

Sonra Karavanımla bir de Bartın’a gittim. Mümkün olduğunca karavanımı dört mevsim kullanmaya çalışıyorum.

Benim karavan dünyasıyla ilgili öğrendiğim Bu dünyada hiçbir şeyin ve özellikle de ihtiyaçların, arzulananların hiç bitmediği gerçeğidir.

O yüzden karavancılığı hayallerden kurtarıp biran önce somutlaştırmak gerekir. Çünkü lüksün ve arzulananların sonu yoktur.

İşte ben de bu şekilde geziyorum. Pek çok sefer acaba Motokaravana geçsem mi? Nasıl geçsem gibi sorulara düşüyorum ama her seferinde var olan imkanımla devam ediyorum böyle.

Aslında hayat ta böyle isteklerle mevcut olanlar arasında bir denge kurabilme meselesi. Ben bu dengeyi kurabilmişim ki senelerdir geziyorum.

Eğer karavan almaya niyetlenen birisiyseniz ve her seferinde çeldirici düşüncelere maruz kalıp vazgeçiyorsanız bunu lütfen artık ertelemeyin. Ertelemenin sonu yok.

Karavancılık çok zevkli ama bu işte hemen bir şeylerden hevesinizi alıp karavanda şu da olsa bu da olsaya geliyorsunuz yine… Bence buna karşı önlem düşünmeli. Yoksa hayatınız pahalı şeyler için bedel ödemekle tükenir geçer… Zamanı boşa akıtmamak lazım, kaynaklar ise her zamanki gibi sınırlı.

Bir cumartesi günü. Karavanımla bu haftasonu da bir yere gitmedim. Amacım sınırlı olan kaynaklarımı biriktirip daha uzun gezilerde daha rahat olmak. Malesef en önemli giderimiz yakıt ve yakıt ülkemizde çok pahalı. İster istemez kış gezintilerinden biraz fedakarlık ediyoruz.

Aslında bu fedakarlığı ederken de kapının önünde duran karavanımızda kahve içerek biraz olsun yüreğimizin yangınını söndürmeye çalışıyoruz. Çünkü konu karavan olunca gönül her daim gitmek ister. Nereye olursa.. Uzaklara daha uzaklara…

Bence karavancılık hayatında en önemli değer özgürlük. Ama malesef tam zamanlı özgürlerden değiliz. Bizim çalışıp para kazanmamız gerekiyor. Bu nedenle her daim istediğimiz uzaklara tekerlek çeviremiyoruz bazen planlar yapıp hayalleri erteliyoruz ki tatil olduğumuz günlerde daha özgür gezelim.

Bir de bireyin özgürlüğünü iğdiş etmeye çalışan gruplar var. Malesef bazı insanlar yanında insan değil koyun arıyorlar. Onların dediği yere gideceksin veya gitmeyeceksin. Onların politikası (Varsa) buna göre hareket edeceksin. Sanki senin aklın ve kişiliğin yok. Ben gelemiyorum böyle sıkıntıya. Hemen ben özgürüm diye bayrağımı çekiveriyorum. Bunun sonucu ise yalnızlık… Ama olsun ben böyle iyiyim…

Türkiye Kamp ve Karavan Derneği’ne üye oldum. Üye olurken bunun gereğini yüreğimde hissederek yüreğimle oldum. Bundan sonra yalnız gezilerimde aynı zamanda derneğimi de temsil ediyorum. Bu hoşuma gidiyor. Yine de yalnız ve özgür bir karavancıyım ben…

Herkese bir sonbahar akşamından selamlar. Hayat Özgür Karavancılara güzel…

Profesör Orhan Kural der ki: ”Gezmek yürek ister, fedakarlık ister! Gezgin barışçıdır, doğayı sever, insanı sever, yaratıcıdır, biraz yalnızdır, biraz tutkulu ve biraz da çılgındır. Bir gezide her şey çok güzel, saat gibi düzenli olursa, gezi sonrası anıları da o denli sönük olur. Neyi hatırlayacak, neyi anlatacaksınız ki? Onun için, gezgin biraz çılgın, biraz da maceraperest olmalıdır.”

Eğer gezgin sadece gezgin değil üstüne üstlük karavancıysa o zaman gezmek daha da fazla yürek ister, fedakarlık ister… Hele ki Türkiye’de…

Kamping bulamadığın, hizmet bulamadığın bu ülkede karavancı olmak gerçekten iki kat yürek ister.

Yolda her şey olabilir lastik patlar arıza olur. Sanayiye girersen karavan diye daha çok para alırlar. (Daha doğrusu soyarlar) Kamping bulamazsın. Bekar diye kampinge almazlar. Yolların durumu zaten belli. Kentlerde her yere park edilmiştir, dönemezsin. Yanlış bir yere girsen sıkışıp kalma riski vardır.

Rampalı yollarda arkandakiler sabırsızlaşır. Bir sürü taciz ederler. Yanlış sollama yaparlar. Bi de bunlarla uğraşırsın.

Bunlar malesef karavancının dertleri. Bunların arasında en önemlisi hizmet bulamamak, Atık suyunu boşaltamamak, elektrik bulamamak ve bir sürü başka sorun. Avrupa’daki gibi her kentte kamping yok ki… Olanların da çoğunluğunun standarttan hizmetten vs anladığı yok.

Yine de bütün bu sorunlara göğüs gerip bu işi sürdürmeye çalışan bir avuç insan var. Bizler, özellikle yurtiçi destinasyonları tercih eden karavancılar çok daha fazla fedakarlık yapıyoruz. (Cünkü yurdışında hizmet var, kamplar daha iyi ve yollar sorunsuz. Medeniyet var.) Ama yine de tüm bunlara rağmen bu hobiyi sürdürüyoruz ve sürdüreceğiz de.

Umarım hükümet karavancıları horgörmekten veya yoksaymaktan vazgeçer bir gün. Bizim için de yatırımlar yapılmasının önünü açar. Ülkemizin değişik köşelerinde yeşil yeşil kamplar kurulur gecekondular ve beton binalar yerine. umarım.

Bizler Karavancıyız… Hoşlandığımız ve yaptığımız bu hobinin temeli kültürdür. Özellikle Avrupa’da her üç kişiden birinde hayatının bir döneminde karavan vardır ve karavancılığı denerler. Üreticiler ve karavan sahip olma seçenekleri daha fazla olduğu gibi Avrupa’da Avrupalı karavancıların gidip hizmet alabileceği tesisler neredeyse her beldede var.

Bizdeki durumsa karşılaştırıldığında içler acısı… Sadece birkaç belediyede karavan parkı var. Bizler gittiğimiz yerlerde su, 220v elektrik gibi imkanlara sahip olmadan ve kamp yerinin kendi evimiz gibi rahatlığını bulamadan konaklamak zorunda kalıyoruz. Üstüne üstlük Benzin istasyonu gibi yerlerde bazen hor da görülüyoruz.

Bizler de Belediyelerimizden Karavan park alanları tesis etmelerini rica ediyoruz. Bizler gittiği yerin esnafına hareket götüren türden konaklamacılarız. Bizim olduğumuz beldede çarşı pazar canlanır. Esnaf yeni müşteriye kavuşur. Ayrıca karavancılar cafe restoran gibi yerlere de gelir bırakan müşterilerdir.

Malesef güzel kıyılarımızı koca koca beton otellerle çevrelediniz. Bunlara geliri en düşük ve otelden hiç çıkmayan müşterileri uçağa doldurup getirip Türkiye’nin turizmini geliştiremezsiniz.

İnsanlar hayatları boyunca bir yer alıp çevresini çevirip beton bir yapı kondurmak için çalışıyorlar. Sonrasında senede birkaç ay bile kullanılmayan binlerce yapıyla her yer kirleniyor yozlaşıyor ve aynılaşıyor. Bir yerin coğrafi özelliklerini o yere ait aurayı yok ediyorsunuz. Bunu en son Karadeniz yaylalarında yaptınız. Bu kadar kaçak yapı yerine bu insanlar karavan alsaydı o yaylalara da yemyeşil kamp alanları yapsaydınız da insanlar her istediklerinde ülkenin başka yerlerindeki yeşil kamplara gidebilseydi daha iyi olmaz mıydı?

Bizler bu ülkenin karavancıları olarak burdayız ve farkedilmek ve her ilde kalınabilir karavan parkları yapılmasını istiyoruz. Bunların Konya, Bursa, Samsun ve Bartın’da örnekleri var. Bu örnekleri inceleyebilir ve karavan parkının nasıl olacağını gözlemleyebilirsiniz.

Hiçbir şey yapamasanız dinlenme tesisi ruhsatı verirken karavan konaklama cebi yapma zorunluluğu getirebilirsiniz. Bu şu anki sıkıntıyı biraz olsun rahatlatır. Çünkü bir anda binlerce konaklama noktası oluşturmuş olursunuz.

Bizler karavancıyız, Doğayı ve insanı severiz. Ülkemizin kurumları tarafından farkımıza varılmasını bekliyoruz.